تفاوت بهشت «طایفه ‌السابقون» با بهشت «اصحاب‌ الیمین» بر اساس واژگان آیات

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، اصفهان

2 گروه زبان و ادبیات عرب، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران

3 گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان

چکیده

در این پژوهش با بررسی واژه‌های قرآنی مرتبط با بهشت و ساکنانش، به رتبه‌بندی بهشت پرداخته ‌شده ‌است. نتایج نشان داد که واژه‌های معرّف بهشت را می‌توان در دو دسته با ریشه ج‌ن‌ن و با ریشه غیر ج‌ن‌ن دسته‌بندی نمود. واژه‏های دسته‌ اول به شکل مفرد، مثنی و جمع همراه با بدون همراهی با ترکیبات وصفی یا اضافی استفاده شده‌ است. با توجه به مقام ساکنان بهشت می‌توان گفت که واژه‌های جَنَّة و الْجَنَّة برای تشریح کلی بهشت استفاده شده ‌است. اما واژه "جَنَّة" به همراه ترکیب وصفی یا اضافی برای بهشت طایفه "السّابِقُون" که بر بهشت‌های دیگر برتری دارد، استفاده شده است. همچنین درنوع نعمت‌ها بین بهشت‌هایی که با واژه‌های متفاوت نامگذاری شده‌اند تفاوت چندانی وجود ندارد. بنابراین آنچه بهشت طایفه "السّابِقُون" را نسبت به بهشت "اصحاب‌ الیمین" برتری می‌بخشد ساکنانش است که به لطف تلاش در دنیا و مقرب شدن نزد خداوند قدرت درک و بهره‌برداری کامل از نعمت‌های بهشتی را یافته‌اند.

کلیدواژه‌ها


قرآن کریم.

اصغری، شکر الله. 1372ش، سیستم کیفری اسلام و پاسخ به شبهات، چاپ دوم، تهران: سازمان انتشارات کیهان.

امام خمینی، روح اله. 1366ش، تحریر الوسیله، چاپ دوم، ج 2، تهران: دار العلم.

پاد، ابراهیم. 1381ش، حقوقکیفریاختصاصی، ج 1، چاپ اول، تهران: انتشارات رهام.

پور حسینی، محمد جواد. 1394ش، نگرشی تحلیلی بر فزرندکشی در حقوق کیفری جمهوری اسلامی ایران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم ‌آباد.

دورانت، ویل. 1365ش، تاریختمدن، ترجمه احمد آرام و دیگران، ج 22، تهران: سازمان انتشارات و آموزش.

زمخشری، محمود. 1407ق، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، بیروت: بی نا.

میرمحمدصادقی، حسین. 1386ش، جرائم علیه اشخاص، چاپ اول، تهران: نشر میزان.

ولیدی، محمدصالح. 1372ش، حقوق جزای عمومی، ج 2، تهران: نشر داد.

 

سایت‌ها

http: //www.blogfa.com

http://www. heidarolawfirm.com

 

مقالات و پایان نامه‌ها

ایزدی فر، علی اکبر و محمد نبی پور. 1390ش، «معافیت مطلق یا نسبی پدر و جد پدری از کیفر قتل در فرزندکشی عمدی(بررسی موارد جواز قتل پدر و جد پدری در فرزندکشی عمدی)»، نشریه علمی-پژوهشی فقه و حقوق اسلامی، سال دوم، شماره سوم، صص 1-21.

پورحسینی، محمدجواد. بی تا، «بررسی ماده 220 قانون مجازات اسلامی(مصوب سال 1370)»، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم ‌آباد.

جبار گلباغی ماسوله، علی. 1388ش، «بررسی فقهی نقش تفاوت جنسیت پدر و مادر در مجازات جرم فرزندکشی در فقه شیعه»، فصلنامه فقه و مبانی حقوق، سال پنجم، شماره 16.

خاکی، حجت. 1391ش، «بررسی فقهی و حقوقی قتل عمدی طفل متولد از زنا توسط والدین طبیعی در فقه شیعه و عامه»، پایان نامه کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور تهران مرکز، استاد راهنما: جواد موسوی زاده.

دهقان نژاد، رضا و حسین بستان نجفی. 1396ش، «حقوق و وظایف همسری و مادری زنان از دیدگاه قرآن»، فصلنامه مطالعات قرآنی، سال هشتم، شماره 32، صص 29-58.

شریفی، محسن. 1395ش، «مبانی فقهی قتل فرزند و ضمانت اجرای آن»، فقه اهل بیت، سال 19، شماره 74.

صادق پور، محمد جعفر و حسن مؤذن زادگان و علی فاطمی نژاد. 1396ش، «تأملی در کیفر تکرار جرم فرزندکشی و اعتیاد به آن با تکیه بر ظرفیت‌های فقه امامیه»، فصلنامه علمی- پژوهشی، سال بیستم، شماره دوم.

قدسی، ابراهیم. 1389ش، «الحاق جد پدری و مادر به حکم معافیت پدر از قصاص در قتل عمدی فرزند(مطالعه‌ای فقهی و حقوقی)»، مطالعات فقه و حقوق اسلامی، سال 2، شماره 2، صص 95-121.

قربانی نوشهر، فاطمه. 1387ش، «بررسی فقهی و حقوقی ماده 220 قانون مجازات اسلام با نگاهی به نظرات اهل سنت»، پایان نامه کارشناسی ارشد، استاد راهنما: مجید وزیری.

کارگر، نوروز. 1384ش، «بررسی فقهی- حقوقی و جرم شناختی فرزندکشی»، پایان نامه کارشناسی ارشد فوق جزا و جرم شناسی، استاد راهنما: دکتر حسین میر محمد صادقی.

محمدرضا موسوی فرد و سجاد مؤمنی و مهدی طحان. 1396ش، «بررسی فقهی و حقوقی فرزندکشی از دیدگاه فقه امامیه و قانون مجازات اسلامی»، اولین کنفرانس بین المللی علوم اجتماعی تربیتی علوم انسانی و روان شناسی.

مقدسی نیا، مهدی. 1396ش، «بررسی فقهی و حقوقی فرزندکشی»، پایان نامه کارشناسی ارشد، استاد راهنما: محمود غفوری نژاد.

موسوی فرد، محمد رضا، سجاد مؤمنی و سعید خداکرمی و مهدی طحان و اسماعیل یوسفی. 1395ش، «بررسی فقهی حقوقی فرزندکشی از دیدگاه فقه امامیه و قانون مجازات»، اولین کنفرانس بین المللی علوم اجتماعی، تربیتی، علوم انسانی و روان شناسی.